Kunst a lakart

Dit weekend hield de nieuwe vereniging Lak@rt haar eerste grote manifestatie: een kunstenroute “a lakart”. Allemaal woordspelingen op Laarne / Kalken waar de meeste kunstenaars van het collectief wonen.

Het doel van Lak@rt is de kunstbeoefening in onze contreien te bevorderen en uit te dragen. Iedereen moet zichzelf kunnen blijven, maar samenwerking opent extra mogelijkheden bij het naar buiten treden.

Wij legden de kunstenroute af in 2 dagen en kwamen op enkele verrassende locaties terecht. De eerste, een tuinserre met druivenranken, en de laatste, het huis en de tuin van Simonne De Visscher blijven wellicht het meest in het geheugen hangen.

Een bezoek aan de galerij  van Simonne De Visscher kan gecombineerd worden met een wandeling in de schitterende tuin "d'Ost".

Champagne drink je uit een glas, niet uit een kopje en zo maakt het ook uit hoe kunstwerken gepresenteerd worden. Wat goed is voor dat ene werk en die ene kunstenaar is dat niet noodzakelijk voor de andere. Zouden die kunstenaars elkaar ook tips geven?

Zo’n kunstenroute houdt altijd weer verrassingen in: je weet niet vooraf waar je gaat terecht komen. Ik vind het altijd een privilege ergens te kunnen binnen stappen.

Keramiek van Caroline Martens mooi tentoongesteld

Bezoekers onthouden ook sferen, babbels, spontaneïteiten en zorgzaamheden: sommige plaatsen zijn ‘welcoming’, een gezellige brol, de koffie of het koekje vallen er uit de lucht, andere zijn streng rechtlijnig en af en op die manier fijn en nog andere ‘natural’, fantastisch alledaags, maar toch ‘bij een kunstenaar’.

Dromen van Steven Yde. Het beeld komt beter tot zijn recht als je wat inzoemt.

Het moet een hard leven zijn, het eindeloze trachten van een kunstenaar. Maar het moet ook een grote voldoening geven om een glimp van de eeuwigheid weer te geven. Voorbij de maan, elegante vrouw, dromen,… Evenzovele pogingen om in onszelf te kijken. Verschillende kunstenaressen hadden het over ‘de vrouw in haar kracht’.

Zilverwerk uit het atelier van Voorbij de maan.

Ik heb genoten van “a lakart”. Heel verscheiden. Ging het meestal om pure schoonheid, een enkele keer zag je ook iets maatschappij-kritisch. “Vuur met vuur bestrijden” noemt Jochen Samson zijn ‘Everybody grumpy?’ –tekeningen. Grumpy is een ode aan de norsheid die je aan het lachen brengt. Heel op zijn plaats in tijden van verzuring…

Iedereen Grumpy! Rechts onder Evy.

Links:

Meer info over de leden van het collectief lak@rt vind je op www.lakart.be

Wil je een kijkje nemen in de schitterende tuin d’Ost ga dan naar http://youtu.be/vXb9gKaE8fc . Je ziet Simonne De Visscher schilderen in een bootje op de vijver. Op het einde komen prachtige tuinbeelden.

Nog tot 14 september: Loopgraven in Afrika. 1914-1918.

Venetiaanse Gaanderijen in Oostende

Nog tot 14 september kan je in de Venetiaanse Gaanderijen in Oostende (vlak bij het Casino) gaan kijken naar de tentoonstelling Loopgraven in Afrika 1914-1918.

Je ziet er dat de Grote Oorlog zich niet enkel afspeelde aan de IJzer en de Somme maar ook diep in Afrika. België koos er voor geen koloniale troepen in Europa in te zetten maar ze te gebruiken om zijn koloniale belangen –de exploitatie van de Congolese bodemschatten- te vrijwaren. De koloniale troepen trokken ten strijde tegen de Duitsers in Rwanda, Burundi en Tanzania. Dit leverde ons land na de oorlog het gezag over Rwanda en Burundi op alsook belangrijke handelsprivileges in de Tanzaniaanse havens.

Deze vergeten oorlog die vooral Congolese levens kostte wordt door historicus Lucas Catherine op een bevattelijke wijze uit de doeken gedaan en getoond aan de hand van uniek fotomateriaal.

Dagelijks open van 14 tot 18 uur en op zondag van 10 tot 12 uur en van 14 tot 18 uur. Kusttram: halte Koninginnelaan. Toegangsprijs 4 Euro of 2 Euro met reductie.

Het lijken wel de Gentse feesten… Grote toeloop voor ijssalon de 3 koninginnen.

Ongewone drukte in de Bontinckstraat

“Het lijken wel de Gentse feesten” merkte één van de bezoekers van ons ijssalon op. En zowaar: zover je in de Bontinckstraat kon kijken stonden er auto’s geparkeerd. Eigenlijk waren de eerste bezoekers al de dag voordien gearriveerd: ze kwamen met de fiets en vroegen waar het ijssalon was…

De 120 plaatsen waren vlug bezet

Het 21 juli weer was bewolkt maar toch repte iedereen zich naar het ijssalon ten voordele van het PROUD-project. De 120 plaatsen waren in een mum van tijd bezet en daarmee hield de toeloop nog niet op. We moesten dus heel snel overschakelen van de ‘in rust’ stand naar ‘maximum capaciteit’.

Vrijwilligster Annie

Willy met korte mouwen

Gelukkig waren we met 21 vrijwilligers: Annie, Brenda, Ellen, Jolien, Kathrien, Kim, Leon, Lizie, M. Josée, Marjolein, Martin, Matthias, Mohammed, Naomi, Pieter, Sabine, Stefaan 1, Stefaan 2, Thomas, Tonia en Willy.

Opperste concentratie in de keuken

Ondanks de grote werkdruk bleef de sfeer opperbest. In de keuken konden er nog grapjes af in de trant van “een Fabiola, met advokaat… nee, dat is een Paola…” en onze eerste bezoeker Herman werd meteen tot 22ste vrijwilliger gebombardeerd.

Stille genieters in de tuin

Dank zij de koelbloedigheid van kokkin Kim –tot nog toe had ik dit alleen op televisie gezien- en de werkkracht van Stefaan en co. bleef de organisatie overeind. Ondertussen genoten de bezoekers van een rustige sfeer: van keuvelen aan een lange tafel tot de benen strekken in de tuin.

Dieren kijken

Een extra attractie vormden de verbaasde dieren van de Kinderhoeve. Helaas, tot nog toe is de Kinderhoeve privé. Er is nog geen ijssalon gevestigd en ook geen kinderboerderij… alleen voor ons jaarlijks ijssalon werden deze jasjes een namiddag lang aan getrokken.

Kleurenfestijn

De bezoekers gaven ruim 2000 Euro uit. Dank zij de sponsoring van koffie, fruitsap pannekoekendeeg, servetten, huur van tafels en stoelen en andere haalden we een netto-opbrengst van bijna 1500 Euro. Bovendien werd The village nog 40 ijslepels rijker dank zij Annie en stikte Loor in ijltempo de schorten voor onze kelners.

n

Een ongedwongen sfeer

Collega 4de pijler op bezoek

We bedanken de 250 bezoekers van Kalken, Laarne, Overmere,… tot Lokeren en andere omstreken voor hun gulle steun! Het team vrijwilligers danken we voor hun niet aflatende inzet en Willy en Kathrien voor het open stellen van de Kinderhoeve. Tenslotte danken we de gemeente Berlare voor de toelating om deze activiteit te organiseren en de voorzitster van de GROS van Berlare voor de aanmoediging.

Tot volgend jaar!

En nu al zeggen wij u graag… tot volgend jaar!

De vrijwilligers babbelen na

Het PROUD-project krijgt steun van de Gemeente Laarne en de Provincie Oost-Vlaanderen

Recentelijk ontving het PROUD-project steun van de Provincie Oost-Vlaanderen en de gemeente Laarne.

De gemeente Laarne gaf op voorstel van de GROS voor 2013 een subsidie van 700 Euro aan het PROUD-project van The village. Eigenaardig genoeg hebben we hierover geen enkele communicatie ontvangen, noch van de GROS, noch van de gemeente. Niettemin zijn we de gemeente, de GROS en zeker ook de belastingbetaler van Laarne erkentelijk. Erkentelijk betekent dankbaar en blij omdat iemand iets goeds voor je gedaan heeft.

In het verslag van de GROS van 18 februari ll. vinden we een lijst van wie er nog een toelage heeft gekregen: Fonds Martin de Kegel; Niño Feliz; Centre pour la promotion de la santé; Vredeseilanden en Congodorpen. Ze krijgen elk 700 Euro, behalve het Fonds Martin de Kegel (500). Opmerkelijk is dat het gaat om steun aan organisaties –niet aan projecten. Ook opmerkelijk is dat –voor zover ik het kan nagaan- Fonds Martin de Kegel de enige organisatie is die gevestigd is in onze gemeente.

Tenslotte gaat er nog twee keer 1250 Euro noodhulp naar Syrië resp. via Artsen Zonder Grenzen en UNICEF. 38,5 % of ruim een derde van het budget van 6500 Euro gaat dus naar noodhulp.

De Provincie Oost-Vlaanderen kent aan het PROUD-project een subsidie toe van 4800 Euro (werkjaar 2014). In totaal worden 60 kleine Zuid-projecten met draagvlak in Oost-Vlaanderen betoelaagd.

Jouw kleine 4de pijler en het grote 11.11.11 Een proeve van antwoord op de toekomst-vragen van het 4de pijler panel.

Vorige maand kwam het 4de pijler panel voor de tweede keer bijeen. Het 4de pijler panel is te onderscheiden van het 4de pijler steunpunt. Het steunpunt is een project van de Vlaamse gemeenschap dat tegen subsidies uitgevoerd wordt door 11.11.11 Het 4de pijler panel is een initiatief van 11.11.11 zelf en beoogt de 4de pijlers binnen te loodsen in de structuren van 11.11.11

Op de open bijeenkomst van 21/06 ll. waren zo’n 18 4de pijlers aanwezig –in het 4de pijler steunpunt staan er ruim 500 geregistreerd en er zouden er meer dan 1000, soms spreekt men zelfs van meer dan 2000, zijn in Vlaanderen. Ondanks dit kleine aantal aanwezigen werden er belangrijke vragen opgeworpen over de toekomst van de 4de pijler. Ziehier een proeve van antwoord op die vragen.

1. Wat met naam, imago en zichtbaarheid van de 4de pijler?

4de pijler is geen geschikte naam om te gebruiken naar het grote publiek toe . Wij stellen voor naar het publiek toe een andere naam te gebruiken en meteen ook de 4de pijler beter te definiëren. We willen de 4de pijler liever niet zien als ‘iedereen die niet behoort tot de 1ste, 2de en 3de pijler.’ [1]

De ‘kleine particuliere initiatieven voor ontwikkelingssamenwerking’ of de ‘lokale initiatieven voor ontwikkelingssamenwerking’, die het gros van de vierde pijler vormen, zouden zich best als een aparte groep organiseren en zich niet laten besmetten door andere organisaties.

Onder ‘kleine particuliere initiatieven’ verstaan we organisaties voor ontwikkelingssamenwerking die niet bovenlokaal actief zijn resp. niet kleven aan een moederorganisatie die bovenlokaal actief is. Ze worden gedragen door vrijwilligers. Het ware ook nuttig een bovengrens qua budget af te spreken.

Eens op scherp staat dat we willen samenwerken tussen kleine particuliere initiatieven kunnen we zoeken naar een positieve naam: ‘vrijwilligers zonder grenzen’ bijvoorbeeld, maar het kan ook iets heel anders zijn.

2. Samenwerking en netwerking

Wij zijn voorstander van thematische samenwerking. Zelf is vzw The village lid van Leraars zonder Grenzen (LzG). LzG groepeert onderwijsprojecten.

We zien de volgende fasering:

•Klein particulier initiatief (KPI)P

•Uw project

•Uw vzw of feitelijke vereniging

•Thematische zonder Grenzen (TzG))

•B.v. een onderwijsproject

•Leraars zonder Grenzen

•Vrijwilligers zonder Grenzen (VzG)

•De verzameling van Thematische zonder Grenzen / alle kleine particuliere initiatieven

•Vrijwilligers zonder Grenzen

Samenwerking gaat gemakkelijker tussen 4de pijlers die eenzelfde thema bestrijken. Belangenverdediging ligt misschien beter op het volgende niveau, de federatie van de themaverenigingen.

Het leuke van dit schema is dat 4de pijlers klein mogen blijven, maar door zich te verenigen toch meer slagkracht krijgen!

3. Belangenverdediging / rol en functioneren van het 4de pijler panel

Logischerwijze gaat zo’n federatie van kleine particuliere initiatieven / vrijwilligers zonder grenzen (VzG) zijn eigen belangen verdedigen. Er kan dan nog altijd bekeken worden of ‘Vrijwilligers zonder Grenzen’ (VzG) deel wil uitmaken van 11.11.11. In principe wil VzG dit wel, maar het valt te bekijken onder welke voorwaarden. We moeten dan echt iets te zeggen krijgen binnen 11.11.11 In het verslag van de vergadering van 21/6 voel je zoals steeds het onbehagen van de 4de pijler met vragen rond representativiteit, vertegenwoordiging, besluitvorming,… en finaal waardering van de 4de pijler binnen de 11.11.11 omgeving. Er worden al enkele pistes voor verbetering aangegeven.

4. Fiscale attesten en subsidies

Fiscale attesten moeten kunnen via de ‘thematische zG’ of via de algemene ‘VzG’. Op dit ogenblik is Leraars zonder Grenzen b.v. erkend om fiscale attesten af te leveren voor de projecten die deel uitmaken van de vereniging.

Thematische zG’s zouden toegang moeten krijgen tot subsidies op de hogere echelons: Vlaanderen, België en Europa. Binnen kringen van 4de pijlers en ook bij een aantal waarnemers daar buiten leeft immers zeer sterk het idee dat het rendement van ‘kleine particuliere initiatieven’ per ingezette Euro veel groter is dan dat van NGO’s. Zo belanden we bij het laatste thema: kwaliteit.

5. Kwaliteit

Vanaf 2009 bestaat er een ondersteuning-cel voor de vierde pijler. Dit is een project gesubsidieerd door de Vlaamse overheid dat wordt uitgevoerd door 11.11.11 Deze ondersteuning-cel moet zo vlug mogelijk in handen komen van de 4de pijler zelf!

Kennis over de 4de pijler moet door de 4de pijler zelf worden verzameld! Begeleiding van de 4de pijler moet door de 4de pijler zelf worden beheerd. Expertise wordt dan opgebouwd binnen de 4de pijler zelf die –iedereen erkent het- een vorm van ontwikkelingssamenwerking is met eigen kenmerken en sterke punten.

Ons eigen (gesubsidieerde) steunpunt organiseren heeft ook het voordeel dat 4de pijlers niet langer als kneusjes of premature NGO-tjes worden behandeld, laat staan ‘part of the NGO-business’ worden. Vormingen worden dan niet langer afgeleid van het aanbod voor NGO’s maar krijgen een eigen invulling vanuit de 4de pijler.

Het komt de 4de pijler toe zelf na te denken over kwaliteitscriteria voor 4de pijlers, een beweging die ook binnen Leraars zonder Grenzen is gestart. Ik denk wel dat we het met elkaar eens zijn dat we daarom nog geen ‘techneuten’ hoeven te worden.

Tot slot

Zelf denk ik dat de 4de pijler zich eerst beter moet definiëren en organiseren vooraleer met 11.11.11 in zee te gaan. En dit houdt dus ook in dat we de instrumenten daarvoor –zoals het 4de pijler steunpunt- in eigen handen moeten nemen.

11.11.11 stoot vele 4de pijlers af. Symptomatisch is het optreden van 11.11.11 op lokaal vlak. Zo lezen we in het verslag van 21/6: “sommige gemeentelijke reglementen stellen dat je een bijdrage MOET –in kapitalen gezet door ons- leveren aan de 11.11.11 campagne om in aanmerking te komen voor subsidies.” En in mijn eigen gemeente “vallen GROS en 11.11.11-comité samen”, dixit de GROS.

Lokale ontwikkelingssamenwerking kan echter zoveel meer zijn dan animatie gericht op de ondersteuning van de 11.11.11.-campagne (finaal een fondsenwervingsevenement). Het kan ook zijn: bouwen aan zichtbare projecten in een rechtstreeks contact tussen burgers van hier en gemeenschappen in het Zuiden!




[1] De actoren van de ontwikkelingssamenwerking worden ingedeeld in vier groepen:

De 1ste pijler omvat de ontwikkelingssamenwerking die uitgaat van de overheid, ook wel gevat onder de term 'officiële' of 'bilaterale' ontwikkelingssamenwerking. Ook de gemeenschappen, provincies en gemeenten vallen hier onder.

De 2de pijler is de zogenaamde multilaterale ontwikkelingssamenwerking die uitgaat van internationale instellingen zoals de Europese Commissie of de Verenigde Naties.

De 3de pijler bestaat uit traditionele en door de overheid erkende niet-gouvernementele organisaties (ngo's) en de Belgische universiteiten.

De 4de pijler zijn alle andere vormen. Zo vallen onder meer particuliere initiatieven onder deze pijler.