(overname van website van de Gemeente Laarne)
Op zaterdag 28 februari gaat in het Vlaams Parlement de tweede ‘Dag van de 4de Pijler’ door. Een dag vol interessante workshops en ontmoetingen, waarop Vlaamse vrijwilligers met een hart voor het Zuiden centraal staan. Er is ook een filmpjeswedstrijd aan verbonden : Jouw verhaal in 100 seconden. Het filmpje van vzw The Village uit Kalken over Daisy en Jakob is genomineerd en zit zo bij de laatste 10 kanshebbers op de hoofdprijs.
Het verhaal
Daisy is één van de kindjes van het klasje dat vzw The village uit Kalken heeft geopend in Oeganda.
Daisy heeft een verstandelijke beperking. Ze is 4 jaar en moet nog leren lopen.
In het filmpje zie je haar thuis bij haar grootmoeder.
Jakob is ook vier en woont in Vlaanderen. Hij geeft het originele commentaar bij het filmpje.
Eén wereld, 48 verhalen!
48 projecten deden hun verhaal uit de doeken in een filmpje van 100 seconden. De jury selecteerde 10 genomineerden. Jij bepaalt wie de publieksprijs wint (1000 euro). De jury kiest de winnaar van de juryprijs (2000 euro).De winnaars worden bekend gemaakt op de dag van de 4de pijler op zaterdag 28 februari.
Hoe stemmen?
Klik hier
Je ziet de tien genomineerde filmpjes. Scrol tot je het filmpje ‘Daisy Daisy Daisy’ ziet en klik op LEES MEER
Klik in het nieuwe scherm op STEM
Vul de gevraagde gegevens in en je krijgt dan een automatische mail toegestuurd.
Klik in de mail op de LINK om je stem te bevestigen.
Deel het filmpje gerust met je vrienden via mail, facebook of twitter.
Vraag hen om het schooltje van Daisy een duwtje in de rug te geven door op ‘Daisy Daisy Daisy’ te stemmen.
Je kan stemmen tot 26 februari. Per computer of IP adres kan maar 1 keer worden gestemd.
Deze blog gaat over de geboorte en groei van vzw The village en het Proud-project. Het Proud-project biedt onderwijskansen aan kinderen met een verstandelijke beperking in Kabale, Oeganda. Onze blog geeft ook ruimere informatie over handicap en ontwikkelingssamenwerking. DE BLOG IS AFGESLOTEN OP 11/10/2016. VOOR MEER INFO LEES HET LAATSTE BERICHT. OF GA METEEN NAAR DE NIEUWE BLOG kikipele.blogspot.ug
- Home
- Blogberichten
- Over ons
- Vlaanderen voor Oegandezen
- Oeganda voor Vlamingen
- PROUD PROJECT Projectformulering, partner
- PROUD PROJECT Onderwijsactiviteiten
- PROUD PROJECT Bouwproject
- Dagboek Oeganda
- Vrijwilligers in Oeganda
- Activiteiten in Oost-Vlaanderen
- Marie, Lies en Stien in Afrika
- Rekeningen
- Steun The village!
- Contact
- Handicap
- Internationale samenwerking
- Gemeentelijke samenwerking
- Links
2/20/2015
2/09/2015
Evergreen. Afrika als stortplaats.
Fietsen zonder zadel, verroeste braadpannen, porselein met barsten, Messiah boeken, reisbedjes, door gezinsplanners afgedankte buggy’s, pluchen kerstmannen, Mickey Mouse kopjes, DVD’s with neverendingstories, warning “infants can suffocate” spullen, een afgedankte Quickie rolstoel, fitness toestellen –een verkoopster loopt er eentje in-, rugzakjes, sportsloefen, synthezisers, steackmessen naast Epson-printers, Panasonic en rinkelende thermoskannen, platte basketballen, everything you see is just for sale, kookpotten met één arm, Vrtech Turn and Learn Driver, kinder-supermarkt kassa’s, beertjes met wollen mutsen, geaccidenteerde kinderauto’s, motorhelmen, autoradio’s, wasbakken, waterketels met fluit, wasmachines, ijzers voor gewichtheffers, schoenen in alle maten, ook met hoge hakken, ook om te voetballen, krukken, matrassen, afval, stijlmeubelen, kroonluchters, VOGUE 100 looks 100% American, keukenklokken, grappig ogende aapjes, een trouwkleed, regenschermen, was-rekjes, grasmaaiers, een mis-orgel, hoge druk reinigers, drumstellen, vervallen blusapparaten, tapijten, kilometers kabel, het is allemaal uitgebraakt in Europa en hier op een grasveldje in Kampala aanbeland in een Evergreen container...
P.S. Ironisch genoeg is de slogan van Evergreen Marine Corp. "Guarding our green earth"!
Engelstalige folder
PROUD UG
Services for the mentally retarded
Kabale, Uganda
PROUD UG organizes services for the mentally retarded in the town of Kabale, Uganda. The PROUD-project was started up in October 2013. It consists of 3 actions: CBR Office, the Special Class in Wise Parents school and the construction of the PROUD-center.
CBR Office
The CBR Office gives social answers to the challenge of mental retardation. We work on:
-the detection, identification, assessment and orientation of mentally retarded children in Kabale;
-individual accompaniment of children with mental retardation and referral to relevant services;
-parents group meetings for exchange and formation;
-trainings for teachers. The following packages are already available: definition of mental retardation and characteristics of the mentally retarded; curriculum for mentally retarded in nursery school age; teaching strategies;
-sensitization of the community. At this time we run an activity of sensitization of nursery schools;
-resource center services. We try to give an answer on all your questions concerning the mentally retarded; we welcome you for exchange.
Special Class
We operate a special unit for mentally retarded children within Wise Parents Daycare, Nursery and Primary School. The special class started in February 2014 in 2 small rooms. As both parties, Wise Parents and PROUD UG evaluated the experience positively,during school year 2015 the special unit will be continued and even occupy a larger space within Wise Parents school.
The mentally retarded students follow their own program, but participate also in general school activities as assembly, morning devotion and break time play. The program of the special class stresses on:
-self care: toilet behavior; to eat, drink, wash and dress independently;
-motor development: gross and fine motor skills f.e. ball games, merry-go-round, swing, slide;
-cognitive development: cognitive games related to their mental age eg making tower, jig saws etc.;
-communication and expression: stimulating the children to speak,teaching them basic vocabulary, engaging in singing, listening and playing music and
-social adaptation: by participation in group activitieseg assembly, relating to class mates, ‘home care’…
The teachers put a lot of attention in adapting the instruction to the individual learner.
Day center
PROUD UG wants to build a day center for mentally retarded children and youngsters. Therefore we acquired land in Kekubo Cell, Kirigime Ward of the Municipality of Kabale. Our plan is to build a day center that can welcome mentally retarded children in nursery and primary school age. In the future we will also offer non formal professional education to mentally retarded youngsters, boys and girls.
Partners
PROUD UG is in contact with local authorities, in particular education inspectorate. We are mainly supported by a Belgian Association called The village vzw. The village is at its time supported by the commune where it is located, Laarne-Kalken, and by the regional authorities of the Province of East Flanders.
Team and contacts
You can contact PROUD UG through Patience Ngabirano tel. 0773827002 or Rhoda Keishiki tel. 0777771003.
't Kindeke 2
Er zijn nog nieuwe foto’s opgedoken van ’t Kindeke, ons kerstfeest op de Kinderhoeve. Ze belichten de sfeer, activiteiten voor kinderen en het werk van de vrijwilligers. De foto’s zijn gemaakt door Marleen De Coene. We tonen u een selectie.
Dit jaar zullen Aaron en de kerstman u opnieuw verwelkomen op de Kinderhoeve voor onze kerstdagen. Die zullen doorgaan op zaterdagavond 12 en zondagnamiddag 13 december.
![]() |
| Aaron en de kerstman verwachten u opnieuw op 12 en 13 december 2015 |
| Vrijwilligers Marie-Josée en Brenda in het decor van de Kinderhoeve |
![]() | |||
| Fotoshoot met de kerstman. Een leuke souvenir. |
Kerstmannetjes schilderen
| Kerstkaartjes maken onder begeleiding van Annie |
| Naomi Neels en Danny Colman in concert |
| De hongerigen spijzen. Kathrien Raman. |
Vranckx en de Nomaden
Vranckx en de Nomaden : een eenzijdige reportage over psychiatrie in Congo
Als je ergens langs geweest bent wil je natuurlijk wel eens zien hoe anderen de zaken voorstellen. Ik herinner me mijn bezoek aan Bukavu van tien jaar geleden alsof het gisteren was. De modder was afgezakt naar het rond punt in het centrum van de stad en er was geen door komen meer aan. In de school voor verplegers fotografeerde de jongeman –van een goede familie- die ik begeleidde de ratten in de douches. De eindwerken van de studenten waren in een desolaat lokaal op een stoel gelegd: je zag het voetspoor door het stof er naar toe. In het labo was niet één stuk heel gebleven. Enz. Hallucinant.Van mijn bezoek aan Sosame herinner ik me niet zoveel meer. Alleen dat er een kapel in aanbouw was en dat onze jongeman daar geld voor bij zich had. Hij zat al onder de luizen sinds zijn bezoek aan het psychiatrisch centrum in Bujumbura (Burundi) en klaagde over diarree. Let maar op mij, stelde ik hem gerust. Je neemt gewoon waar ik van eet en laat de rest staan. Het was wel grappig: de broeder van dienst warmde bij het ontbijt de omelet van de avond er voor op in de microgolf. Wij hielden het bij gelei. Goedgezind stapten we in de 4x4 en onder het luide gekweel van Johny Cash –de lievelingscassette van broeder directeur- reden we naar Sosame.
Ik had andere interesses, dus heb ik het bezoek grotendeels gemist. Maar jaren later kwam mijn kans. Het was al een eeuwigheid geleden dat een Arts Zonder Vakantie over de weg naar Bujumbura was geweest. Want het was burgeroorlog in Burundi: busjes werden gestopt, de mensen beroofd of de keel overgesneden. Maar deze psychiater was niet bevreesd en ik wou naar Bujumbura, naar het psychiatrisch hospitaal dat in volle oorlog van een zwembad was voorzien. Als je in de kloostertuin bij het zwembad staat heb je een panoramisch zicht op de Burundese hoofdstad.
We geraakten er met moeite want geen enkel benzinestation was open, maar nu ik er eenmaal was wilde ik een volledig bezoek. Dus ook aan de verblijfsafdeling. Onze Arts Zonder Vakantie, ikzelf en enkele verplegers trokken de koer op waarop de ‘kamers’ uit gaven. In die kamers stond niks anders dan het geraamte van een bed. Op geen enkel bed lag een normale matras. Alles was vuil en verscheurd. Terwijl we de ronde deden kwamen we patiënten tegen die hun uitwerpselen in hun gezicht smeerden. Je zag alle soorten patiënten door elkaar. Ook in alle fysieke gestalten. Van een kleine gebochelde man tot een reus van een vent die met bloed doorlopen ogen in onze gezichten keek. Het was intimiderend.
En toen ik er op aandrong de laatste kamers open te maken kwamen we bij de patiënten die letterlijk aan ringen in de muren gekluisterd lagen. Zo is het in Europa volgens het stichtingsverhaal van de BvL begonnen, dacht ik: de psychiatrische patiënten bevrijden uit de ketenen. En hier sluiten diezelfde mensen aan hen toevertrouwde patiënten in mensonwaardige omstandigheden op in een psychiatrisch hospitaal. In mijn leven heb ik geen groter misstanden gezien. En dit in voorzieningen die mee gefinancierd worden door de Belgische belastingbetaler. Bovendien kreeg de congregatie nog een prijs van een fonds voor uitzonderlijke verdiensten. Geef toe: het lijkt heel bijzonder als je je met psychiatrische patiënten in Afrika in laat!
In die tijd viel mijn oog op een eindwerk van een zwarte student psychiatrische verpleegkunde over ‘traditionele geneeskunst versus moderne psychiatrie’. Ik heb er uit geleerd dat die traditionele geneeskunst ook heel positieve kanten kan hebben en het voordeel heeft ingebed te zijn in de leefgewoonten van de plaatselijke bevolking. Het is daarom heel jammer dat de ‘nomaden’ van Vranckx een zo negatief mogelijk beeld proberen op te hangen van de traditionele genezers. Tegelijk draaien ze rond alle misstanden in de ‘moderne psychiatrie’ heen, al konden ze er ook weinig positiefs over vertellen. We zagen alleen een voorzichtige Arts Zonder Grenzen en enkele zwaar gemedikeerde patiënten/patiëntjes. We kregen ook een al decennia lang afgedreund verhaal over verouderde medicatie. In Congo gebruikt door de grootste afnemer van moderne psychiatrische medicatie in België?
Nativities
Nativity staat voor de geboorte van Jezus of voor de afbeelding daarvan in een kerstspel of in kunst. Kerststalletjes horen daar ook bij. Ik ging in Kampala op zoek naar kerststalletjes voor onze kerstdagen 't Kindeke. De Oegandese nativities zijn mooi door hun eenvoud. Het is fijnzinnig, een beetje kwetsbaar, handwerk met natuurlijke materialen. Helaas heb ik er maar enkele foto's van, maar die spreken voor zichzelf.
't Kindeke
| De Kinderhoeve (foto Marleen Decoene) |
Er werden 3 tenten geplaatst, de kinderopvang werd omgetoverd tot kerstshop en de garage tot keuken.
| Jong geleerd is oud gedaan: Jakob en Annie |
| 't Kindeke in het huisje van Stefaan |
| Ellen (boven) en Lizie (onder) in de kerstshop |
| Boven en onder: Lucie en Marie-Christine maken ter plekke bloemstukken |
Er was houtwerk van Stefaan (Rombaut) -design kerstbomen en koolmeeskastjes- , Kathrien en Willy maakten Kerstmannetjes en vogelvoederbakjes.
| Kerstbomen van Stefaan en kerstmannetjes van Kathrien |
| Lekkernijen zoals Griekse honing |
| Nativity Made in Uganda |
| Knutselen onder begeleiding van Annie |
| Marjolein schenkt druppels |
| Een warm drankje komt van pas en de kinderen houden van cup cakes |
Kathrien bediende de glühwein, chocolademelk en speculoos-thee. Wie zin had kon genieten van een koffie met een advocaatje, een truffeltje en een florentine –is dat geen verwenkoffie?
Marjolein bakte en versierde de cup cakes, zeer gesmaakt door de kindjes.
| Fotografe Marleen op haar beurt geportretteerd |
Wie meer wilde vernemen over het PROUD-project kon bij Leon naar een diareportage komen kijken. Binnenkort krijgt u ook op deze blog meer beelden van het project in Oeganda.
Ondertussen pookte Stefaan (Rombaut) de vuren op. En waar was Martin? Hij was achter de schermen bezig glans te geven aan de glazen en de borden. Alles moest immers tip top zijn voor onze gasten, waaronder bekende gezichten uit Kalken, Laarne en Overmere en zelfs enkele BV’s, de acteurs Frans Maas en Karen.
De bezoekers spendeerden een kleine 2500 Euro waarvan een goed deel kan bijgeschreven worden op de rekening van het PROUD-project.
| Vrijwilligers voor het goede doel |
Naar gewoonte keuvelden de vrijwilligers nog een tijdje na bij een warme hap en een glaasje. Wie de foto met de sympathieke kerstman had gemist kreeg zowaar een tweede kans!
| Extra fotosessie voor de vrijwilligers |
Abonneren op:
Posts (Atom)

