CBO Certificate PROUD UG

Het overall doel van PROUD UG is participatie en inclusie van personen met een verstandelijke beperking (of psychisch zieke personen) in de samenleving te bevorderen.

Daphine kijkt toe terwijl een beambte van Kabale District het certificaat typt

Het certificaat van registratie van PROUD UG Services for the mentally retarded werd uitgereikt op 15 mei 2015 onder registratie nummer 4289. PROUD UG heeft als doel:

1. To promote respect for persons with mental retardation
Respect voor personen met een verstandelijke beperking te bevorderen

2. To provide or make accessible all round services to persons with mental retardation
All round diensten te organiseren of toegankelijk maken voor personen met een verstandelijke beperking

3. To promote social inclusion of persons with mental retardation
Sociale inclusive van personen met een verstandelijke beperking te bevorderen

4. To start and manage economic activities to finance the above mentioned services
Economische activiteiten op te zetten om de hiervoor genoemde diensten te financieren

5. To provide or make accessible trainings for all kind of stakeholders
Vorming op te zetten voor allerlei belanghebbenden

Het fysieke adres is Sub-county Southern Division, Parish Kirigime, Village Kekubo.

Het certificaat is getekend en van een stempel voorzien door de District Community Development Officer en door de Chief Administration Officer.

PROUD UG krijgt het statuut Community Based Organization (CBO)

De Oegandese partner van vzw The village heeft nu ook een officieel statuut. Volgens The International Journal of Not-for-Profit Law (vol 12, nr2, febr 2010) heb je in Oeganda 4 vormen van ‘civil society’ organisaties: 1. Non governmental organizations (NGO’s); 2. Trusts and Foundations; 3. Community Based Organizations (CBO’s) en 4. Companies.

We zijn op zoek naar de District Internal Security Officer en de District Community Development Officer

Op dit ogenblik kiezen we voor de CBO-optie. CBO’s zijn doorgaans kleine organisaties. Ze worden meestal opgezet door leden van de gemeenschap. Ze hebben een zelfhulp oriëntatie en spelen een rol in de ontwikkeling van de gemeenschap. CBO’s dienen zich te registreren bij de lokale autoriteiten om officieel te worden erkend.

Handtekeningen oefenen

Daphine Kansiime en ikzelf hebben ons een week lang uitgesloofd om dit statuut te verkrijgen. We hebben dus lang niet zoveel afgezien als Sarita Hartz beschrijft in ‘Why not to start an NGO in Uganda’. Maar we herkennen wel wat ze bedoelt met geen duidelijke instructies krijgen, lastig gevallen te worden door ‘random people’ die geld van je willen, enz.

De LC1 schrijft een aanbeveling

Onze eerste job was de statuten te schrijven. We vonden een helder schema ‘Sample constitution’ op het internet. Ons product ‘Constitution of PROUD UG Services for the mentally retarded’ vind je in het lijstje van project-documenten (kijk in de rechter kolom van deze blog). Nog het verslag van de eerste Raad van Bestuur toevoegen, de organisatiestructuur, het actieplan en het budget 2015 en we zijn klaar.

De LC2 met op de achtergrond het portret van de President

Met deze statuten moesten we langs een lange lijst lokale autoriteiten: Chair LC1 Kekubo Cell, Chair LC2 Kirigime Ward, Chair LC3 Southern Division, de District Internal Security Officer Kabale District en finaal de Kabale District Community Development Officer. (LC staat voor Local Councillor) Deze mensen hebben allemaal hun handtekening en stempel op onze statuten gezet.

 http://www.icnl.org/research/journal/vol12iss2/special_1.htm

www.sstaffs.gov.uk/docs/sample_constitution.doc

PROUD-team 2015

Voor 2015 hebben we 3 full time medewerkers onder contract. Patience Ngabirano en Rhoda Keishiki starten met hun tweede schooljaar; Daphine Kansiime is de nieuwkomer.

Daphine Kansiime

Rhoda Keishiki

Patience Ngabirano

In de planningsvergadering kwamen we overeen dat Rhoda de leiding heeft in zaken die de kinderen en de ouders aanbelangen. Patience zal zich bezig houden met het bouwdossier en Daphine met administratieve aangelegenheden. Hun hoofdtaak is echter de dagelijkse begeleiding van de kinderen. Ik ga zelf de supervisie doen.

Prize en Rhoda

Onze leerkrachten hebben met andere woorden een ruimer takenpakket dan onderwijzen alleen. Op die manier hopen we hen stap voor stap ook elementen van projectmanagement bij te brengen. Dit kan een positieve invloed hebben op het gevoel van ‘ownership’.

Patience geeft Daisy te eten terwijl Alex toekijkt

Deze aanpak opent ook perspectieven van persoonlijke promotie. Daar zijn we in ons project ook uitdrukkelijk op gericht. We willen medewerkers die zich goed voelen in hun job en kansen krijgen om het beste in henzelf naar boven te halen.

Rhoda (l.) en Daphine (r.)

De nieuwe klas; schooljaar 2015

Voorbereiding schooljaar 2015

De nieuwe klas

Dit schooljaar huren we drie lokalen in Wise Parents: een groot klaslokaal en 2 kleinere lokalen waarvan we er één inrichten als rust- en verzorgingsplaats en het andere als bureel voor het steunpunt.

Klas 2015

Tijdens missie 3 in november 2014 kon ik nog even mee de opstelling van de nieuwe setting uitproberen. De ouders en leerlingen 2014 en de toekomstige nieuwe leerlingen 2015 en hun ouders werden uitgenodigd om met elkaar kennis te maken.

Ik stel graag de nieuwe leerlingen aan u voor. Het zijn Elizabeth, Arinda en Joseph. Ze zijn alle drie 7 jaar oud en gingen voorheen niet naar school.

Elizabeth

Arinda

Elizabeth vindt de ratten leuk maar Arinda niet. Joel kijkt toe.

Joseph, Alex en Daisy spelen muziek onder begeleiding van Daphine

Ik stel graag de nieuwe leerlingen aan u voor. Het zijn Elizabeth, Arinda en Joseph. Ze zijn alle drie 7 jaar oud en gingen voorheen niet naar school.

Kirigime Guesthouse, Kabale-Uganda

Kirigime Guesthouse wordt naar alle waarschijnlijkheid de verblijfplaats voor onze eerste groep van vrijwilligers in Kabale. Ze komen begin november.

Kirigime Guesthouse lijkt zo weggeplukt uit het Oost-blok

Ik heb nu zowat 4 maanden gelogeerd in Kirigime en al bij al is het het logement dat mij het best bevalt in Kabale. Het is veilig, de kamers zijn OK, er is altijd water en als het nodig is wekken ze zelf elektriciteit op tot middernacht. Minpunten: het ligt in een buurt waar er niks te beleven is, het guesthouse is lawaaierig en de keuken is zwak. Er is geen begankenis van mensen uit Kabale; alleen van reizigers en dat zijn meestal NGO-mensen. De prijzen zijn zeer schappelijk en te onderhandelen.

Eén van de vele spiegels

Kirigime lijkt zo weggeplukt uit het Oost-blok. De architectuur doet me denken aan de wereld van Honecker. Ongeveer elke aannemer van Kabale heeft, naar eigen zeggen, aan het ‘Palast’ gewerkt. Opmerkelijk is het aantal spiegels in het gebouw. Waar spiegels in Afrika vaak ontbreken, hangt er hier één op elke hoek. Het aantal lavabo’s is ook ontelbaar. Ik vind dat leuke details. De grote baas woont vlakbij achter hoge muren en rijdt, je kan het raden, met een Prado.

Seminarie. Met steun van de Europese gemeenschap!?

De trouwers komen toe

Kirigime draait op seminaries en feesten. Een leuk seminarie was dat van ‘kick corruption out of Kigezi’. Maar feesten zijn nog belangrijker: elk weekeinde is er in de grote tuin een huwelijksfeest of een ‘give away’. De naaste familie komt langs de hoofdingang van het Guesthouse; de andere gasten langs de tuiningang. Ze zitten er uren op voorhand te wachten en worden eens het bruidspaar er is –doorgaans om 15u- onderhouden met speeches, dansen en een enkele keer komieken. En dan wordt de taart, altijd een kolossaal bouwwerk, aangesneden.

De boog uitproberen

Het echte paar

Deze komieken poseren even voor u en mij achter de schermen

Kirigime heeft een leger aan personeel en managers. Op den duur begin je ze te kennen. Ik ben dan ook de ‘guest of honour’, gewoon omdat ik de enige ben die er zo lang verblijft. ’s Morgens heeft iedereen zijn taak die voor een groot deel uit kuisen bestaat. ’s Avonds zitten ze te wachten op klanten voor de bar of het restaurant of de club die niet komen en moeten ze alle moeite doen om zich wakker te houden. De dagen zijn dan ook lang: van 6-7 u ‘s ochtends tot middernacht.

Johnson bij de kapper

David poseert in de tuin

Een stevige bewaker aan de tuin-ingang

De bewaker van de hoofdingang met een T-shirt van de gasten van MTN: 'Investing in Education for all'

Tot de typetjes horen zeker Johnson, de ‘psycholoog’, David, de receptionist, de bewakers en bij de dames is Dianah mijn favoriete. Ze slapen allemaal zoals studenten op internaat. Dat betekent in smalle bedjes met zeer smalle gangetjes tussen boven elkaar. Je houdt het niet voor mogelijk dat volwassen mensen zo’n regime verteren. Door het Spartaanse regime en het zo dicht op elkaar leven ontstaat er een soort teamgeest. Ze verdedigen elkaar. Als je er lang blijft, zoals ik, ga je er een beetje deel van uit maken.

De keuken voor het personeel

Als je lang blijft, ga je er een beetje deel van uit maken.

Sfeerbeelden uit Kabale

Kabale ligt in een kom tussen de heuvels

Kabale ligt in een kom tussen heuvels. Het is het laatste stadje in Oeganda op de weg van Kampala naar Kigali. Van Entebbe International Airport naar het centrum van Kampala is 56 km. Van Kampala rij je via Masaka (131 km), Mbarara (267 km) en Ntungamo (329 km) naar Kabale (407 km). Van Kabale naar Kigali is nog eens een goede 100 km.

Nutteloze herstellingen

Wegenwerken in het centrum van Kabale (juni 2015)

De weg van Kampala naar Kabale is met steun van de Europese Gemeenschap bijna over het gehele traject vernieuwd. Des te opvallender is de slechte staat van het wegdek in Kabale town. Stoffig en vol gaten ligt de hoofdstraat er bij. Arbeiders doen al jaren lang nutteloze ‘herstellingen’: het lijkt dat het er alleen om te doen is geld te kunnen debiteren van het wegen-budget. En opeens is de EC er weer: het centrum staat vol krachtige machines; de elektriciteitspalen moeten achteruit; wat gaat er nog overschieten van de trottoirs? Wij zijn met heel veel voetgangers!

Ambulante verkoopster van tweedehandskleding

Ananas-verkoper

In de stad zie je aardig wat mensen rondlopen die met een handeltje bezig zijn. Zoals de ambulante klerenverkoopster, de verkoopster op de geïmproviseerde kledingmarkt, de man die rondrijdt met ananassen op zijn fiets, de doorverkopers van bananen of sterke drank,… Nogal wat handelaars hebben geen dak boven hun hoofd. Zelfs onze leerkrachten wagen zich op vrije momenten aan occasionele verkoop. Ze verpatsen dure stoffen of goedkope avocado’s… wat ze maar krijgen kunnen.

Geitjes voor brochetten

Het werk van een 'artist'

Behalve door handelaars wordt het straatbeeld bepaald door ambachtslui. Er speelt zich een heel sociaal leven af rond het standje van de chapati-man (daar schrijf ik nog wel eens een apart stukje over), de schoenmaker herstelt je slippers terwijl je er bij staat, de slager stroopt een geit af voor je ogen, er worden brochetten geroosterd, de artiest schildert je naam op de muur of maakt je reclamepaneel. Enz.

Zullen we een ritje maken?

De biljartspelers

Kinderen doen ook mee in het straatbeeld. Kinderen zijn overal. Het zijn dikwijls kleine volwassenen. Je ziet de kinderen zeulen met waterkruiken in alle maten, brandhout sprokkelen, boodschapjes doen… op die manier staan ze al heel vlug mee in voor de huishouding. Ze proberen alles uit en niemand lijkt zich daar aan te storen. Kijk maar naar de kleine kindjes die samen op een motor klimmen. Of de jongemannen die een beetje trots al man te zijn op de biljarttafel spelen.

Onder mannen. Op wandel in Kabale.

Het thuisgevoel wordt alsmaar groter in Kabale. Ik ken er steeds meer mensen en het gebeurt geregeld dat iemand me stopt. Dat ik halve dagen geen blanke zie ben ik al langer gewend. Wat niet went is het onveiligheidsgevoel ’s avonds. Kabale loopt vol kleine en ook wat grotere criminelen. Vanaf half acht zie je in de buitenwijken geen vrouw meer op straat.

De ceremoniemeester onderhoudt de gasten in afwachting van de komst van het bruidspaar

Het is weekend en ik kan even uitblazen. Ik wandel zo graag. In de tuin van het guesthouse is er een trouw –gisterenavond laat waren ze al druk in de weer met de versieringen. Nu –nog voormiddag- is de ceremoniemeester de genodigden aan het diets maken wat er van hen wordt verwacht. De bruid komt pas om 15 uur.

Slager -markt Kabale.

Ik loop tot aan de markt. Die ligt wat ingesloten en als blanke heb je er altijd bekijks. Dit keer richt ik me vooral op de vis –veel gedroogde vis want we zijn in het binnenland- en het vlees. Er zijn wel een tiental slagers naast elkaar, die elk een heel karkas hebben hangen. Het vlees wordt anders versneden dan bij ons.

De hoofdstraat van Kabale staat onder water

Het is weer zover: een hevige stortbui jaagt iedereen naar binnen. Ik hou me schuil op het verdiep van een winkelcentrum en ontdek een gore trappenhal verder een lokale bar waar de gasten in groep uit grote potten drinken. Hier zitten alleen mannen en in het bijzonder boda boda’s (bestuurders van mototaxi’s). Het is een publiek geheim dat ze vaak onder invloed zijn van drank en drugs.

Lokale bar. Zelfs de lens van de camera werd er troebel van.