Road to Entebbe

File aan de toiletten in Addis

Ethiopian Airlines heeft me 2u extra laten wachten in Addis Ababa. Het was file aan het toilet. De moslims wassen niet alleen hun handen maar ook hun voeten in de lavabo. Hun hele religie draait rond zuiverheid, vertelde Patience me ooit.

In plaats van in een ‘dreamliner’ worden we in een aftands vliegtuig gestoken met afgebroken eettafeltjes en uitgerafelde zetels. Ik vraag aan mijn buurman hoeveel nationaliteiten er wel aan boord kunnen zijn. Misschien wel tien is het antwoord. Een grove onderschatting!

Waar kom jij vandaan? Indian arbie. Wat? Indian army. Het duurt even vooraleer ik door heb dat hij en zijn maat van het Indische leger zijn, met een UN opdracht in Oost-Congo. Ze komen voor de tweede keer want het verdient goed.

Ze hebben het beter dan mijn Oegandese buurvrouw die terug komt van een mislukte zakenreis in China. Zij handelt in kinderkleding in Kampala.

Van China naar Oeganda gaat beter. Op de rij voor me zit een Chinese gastarbeider. Zijn maaltijd is in een oogwenk naar binnen gewerkt. En zijn gemalin haalt uit een plastic zak nog wat extra’s naar boven. Hij bijt in een ei dat diep donkerblauw gekookt is. En hij lacht zijn tanden bloot.

Vliegen is leuk!?

Hij vindt de reis fantastisch. Zij ook. En als we over het Victoriameer naar de landingsbaan afdalen zie ik het in de verte al staan: het witte speelgoed van de UN. We zijn geland in Entebbe.

Vierde missie naar Oeganda

Dit is de vierde keer dat ik naar Oeganda trek om het PROUD-project voor kinderen met een verstandelijke beperking in Kabale op poten te zetten.

Kabale ligt in het Zuid-Westen van Oeganda, bij de grens met Rwanda en Congo

De hoofdthema’s van missie 1 –oktober/november 2013- waren:
-omgevingsverkenning;
-het project voor kinderen met een verstandelijke beperking voorstellen aan de plaatselijke autoriteiten en
-bouwgrond kopen.

Een buurjongen komt kijken naar het proper maken van de bouwgrond (2013)

Missie 2 –januari/februari 2014- draaide rond:
-het opstarten van de partnerorganisatie PROUD UG, meer bepaald het aanwerven van medewerkers en het omschrijven van hun taken;
-de detectie van kinderen met een verstandelijke beperking;
-de opening van een speciale klas (schooljaar 2014) in een reguliere lokale school Wise Parents;
-het opstellen van een aangepast onderwijsprogramma;
-de oprichting van een steunpunt voor kinderen met een verstandelijke beperking.

Het eerste klasje (schooljaar 2014)

Missie 3 -oktober-november 2014- bestond uit
-een eerste evaluatie van de activiteiten;
-het rekruteren van nieuwe leerlingen (schooljaar 2015);
-het vernieuwen van de overeenkomst met Wise Parents;
-het organiseren van vormingsmomenten (ouderdag, teamdag, vorming onderwijsmethoden voor leerkrachten in samenwerking met Genesis Kindergarten) –dit zijn activiteiten van het steunpunt;
-de registratie van het bouwperceel;
-het laten maken van een bouwplan voor een dagcentrum.

Joseph één van de nieuwe leerlingen (schooljaar 2015) met zijn grootmoeder

Missie 4 -mei-juni 2015- heeft als voornaamste doel de bouwvergunning te bekomen en een aannemer te kiezen voor de bouw van het dagcentrum. Natuurlijk ga ik ook verder werken aan het versterken van PROUD UG als partnerorganisatie en het uitbreiden en verdiepen van de klas- en de steunpunt-activiteiten.

Iets bijzonders is dat we –het Oegandese team en ik- onze eerste bezoeker uit Kalken mogen verwelkomen: Herman Thienpont. Hij heeft veel meer verstand van bouwen dan wij en kan ons raad geven.

Menuboek Valentijn 2015

Opening
Prosecco

Zelf gefrituurde Vietnamese kroepoek met een beet gebakken roze zalm in een bieslooksausje passend gegarneerd met een teer mangohartje

Slaatje van rucola, mozarella, gedroogde tomaat en een basilicumolie vinaigrette getopt met bieslook en snippers gerookte zalm

Paprikasoepje afgewerkt met een canellonietje en een zure room hartje 

Voorgerecht 

Torentje van rode biet met gekarameliseerd witloof, gebakken appel en geitenkaas afgewerkt met radijzen- en preischeuten, een uitdaging voor de kelners om het mooi tot bij de gasten te brengen

met aangepaste witte wijn geselecteerd door Bearzatto Silvana van Cavatappi

Tussengerecht
Noix de Saint Jacques, fijne aardappelpuree met grijze Noordzee-garnalen, hoeveboter en bieslook en een nieuw Cavatappi-wijntje
Frambozensorbet met wodka (lekker hé en goed voor de slokdarm)
Hoofdgerecht
Eendeborstfilet a point gebakken door Paul Bocuse overgoten met een portosaus, begeleid door een champignon-fantasie en een gratin van prinsessenboontjes en nicoletta-tjes
Een uitgelezen rode wijn
Dessert
Dessertenbord Willy met un Petit misérable, javanaitjes, chocolat frambozen bavarois en advocaatjes
Koffie of thee & Mon Chéri

Het was ons een waar genoegen

Valentijn op bezoek bij The village

Cupido op pad

Geboren feestneuzen

Valentijn kwam in de persoon van 17 verliefde koppels op bezoek bij The village. Valentijn is eigenlijk een groot mysterie. Uit de vele Valentijn-versies heb ik er eentje gekozen die mij wel ligt. In de avond voor hij geëxecuteerd zou worden, schreef Valentijn zelf de eerste "valentijnskaart", geadresseerd aan de blinde dochter van zijn cipier, getekend "Van jouw Valentijn". Toen de dochter de kaart vast nam, kon ze weer zien en het briefje lezen. Geef toe dat dit bijzonder is en dat wij ook hopen op zulke wonderen.

Even uitleggen hoe het moet gebeuren

Naomi kondigt de gerechten stijlvol aan

 Rood is de kleur van Valentine

Paul dresseert de borden

Stefaan 1 voegt er een showelement aan toe

De andere Stefaan ontkurkt de wijn

Het alternatief is een meticuleuze aanpak. Voor onze sterrenkok Annie is dat dagelijkse kost. Zij dirigeerde de vrijwilligersequipe van The village met zachte hand door het tot in het kleinste detail uitgewerkte kook-proces. Lieve, Paul en Lizie fungeerden als sous-chefs, Naomi kondigde met zwierige letters in een gouden kader de gerechten aan, Kathrien, Brenda en Stefaan droegen de plateaus, de andere Stefaan serveerde de wijn en Willy beheerste het tussenstuk. Alles liep op wieltjes en opeens werd het zelfs heel professioneel: “een tafel van zes”, “een tafel van vier”,… hoorde ik het galmen tot aan de afwas.

Tevreden gasten

Sterke verhalen

Ondertussen genoten de gasten in een ontspannen sfeer van de allernieuwste creaties, getuige het menuboek dat je hieronder kan lezen. Bij momenten kwamen ze in Parijse sferen: ze aten doodgewoon Sint Jakobsnoten op muziek van Michael Jackson voor het goede doel. Foto’s uit de oude doos werden becommentarieerd, liefdesversjes rondgedeeld en hoogst zelden zal ‘de ideale plek om het verjaardagskalender op te hangen’ zo rijk zijn gedecoreerd en geparfumeerd!

Spionage?

Annie en Willy met het afsluitend woordje

Twee van de gasten bleven zelfs opruimen en iedere vrijwilliger werd door een milde schenker bedacht met een azalea.

Harten troef

Klasje 2014: naar huis gaan (activiteiten deel 10)

Voor het schooljaar 2015 worden nog een aantal nieuwe activiteiten geïntroduceerd b.v. je huis leren kennen,  het klasje vegen en opruimen e.d.

Aan het eind van de dag wachten alle leerlingen van Wise Parents samen op hun ouders of vervangers. Daisy wordt opgehaald door haar grootmoeder die haar op de rug neemt. Alex, Prize en Joel gaan met de moto-taxi naar huis. 

Dit is niet zonder risico. Van uit het project zijn hierover dan ook een aantal opmerkingen en aanbevelingen geformuleerd naar de ouders en begeleiders toe.

Klasje 2014: toilet training (activiteiten deel 8) zich wassen en kleden (activiteiten deel 9)

Toilet training is een essentieel onderdeel van ons dagprogramma. Slechts 1 van de 4 kindjes is zindelijk. De anderen leren met regelmaat op het potje te gaan.

Alex loopt er graag mooi bij

Er wordt op gelet dat de kinderen altijd proper zijn. Een leuk uniform of mooie gewone kleding dragen ook bij tot de positieve waardering van de kinderen. Elke dag is er ook een ‘mij wassen’-moment voorzien. En een 'mooi-maak'-moment. Handen wassen voor elke maaltijd is ook een vast ritueel.

Handen wassen is routine

Prize doet haar haar met een kammetje met een spiegeltje

Klasje 2014: rust (activiteiten deel 7)

Rust, een activiteit? Ja, voor onze kinderen is het bij elke activiteit belangrijk rekening te houden met de spanningsboog van de kinderen. Vooral voor kinderen met een ernstige handicap is die vaak heel beperkt. Rust wordt op bepaalde momenten een positieve invulling van de dag.